KOR - 4. Bölüm

#Umut Melih

Oku Atan Yayını Saklamasın!
MODERATÖR
Katılım
11 May 2013
Mesajlar
4,510
Tepkime puanı
169
Puanları
0
Konum
ANKARA
-Tamam anneciğim çok teşekkür ederim. Dondurma da alır mıyız?


-Alırız tabi oğlum, yarın sen ne istersen onu yaparız.
KOR4.jpg

Cem sevinçle mutfağa, karnesini evin çalışanlarına göstermeye gitmişti. Çalışanların hepsi çok uzun yıllardır onların yanlarındaydılar ve artık bir aile gibi olmuşlardı. Yasemin Cem giderken arkadan ona baktı ve Cem'in bu kadar para ve güç içerisinde nasıl olup da şımarmadan böylesine efendi ve mütevazi bir çocuk olduğuna şaşırıp kaldı. Tabi bu arada böyle bir çocuk yetiştirdiği için kendisiyle gurur duymayı da ihmal etmedi. Aslında Yasemin hanımın kendisiyle sıkça gurur duyabileceği bir uğraşı yoktu kendisini eşine ve çocuğuna adamıştı, hayatını onlara göre şekillendiriyordu.

Ama bu güç ve parayla örülmüş hayatlarının gerçekleriyle boğuşmakta herkesin harcı değildi ve Yasemin hanım bunu gerçektende çok iyi başarıyordu.

-Fatma teyze bak karneme hepsi 5 gördün mü?

-Aferin benim çalışkan Cem'ime şimdi ne pişireyim sana ne istersin kuzum?

-Tavuk, patates bir de makarna istiyorum. Yanına da şöyle koca bir bardak buz gibi kola istiyorum.

-Hepsi iyi hoşta o kolayı içme be kuzum bak ben sana mis gibi bir ayran yapayım onu iç.

-Hayır ben kola istiyorum, hani ne istersem yapacaktın.

-Tamam, tamam ne istiyorsan onu iç.

-Mustafa amca nerde Fatma teyze?

-Bahçede fidan dikiyor kuzum git bir bak bakalım ben de o sırada senin yemeğini hazırlarım.

Fatma ile Mustafa karı kocaydılar Mustafa 62 yaşında ak saçlı tombul bir adamdı, o da dede mesleği olan bahçivanlığı seçmişti, huyunu suyunu bilmediği bitki yok gibiydi. Fatma'da 57 yaşındaydı onun saçları kocasınınkine inat simsiyahtı, herkes Fatma'nın saçlarını boyadığını düşünüyordu, ama onun saçlarına şimdiye kadar hiç boya değmemişti ve o da bununla gurur duyuyordu. Karı koca köşkün bahçesindeki müştemilatta kalıyorlardı. Bir oğulları vardı o da Erzurum'da öğretmenlik yapıyordu. Bu yüzden artık hayattaki tek uğraşları bu koskocaman köşk olmuştu, köşkte onlardan başka iki kişi çalışıyordu hizmetçi Emine ve evin uşağı Remzi efendi, ikisi de işlerinde profesyonel kendi halinde insanlardı.

-Mustafa amca ne yapıyorsun?

-Oooo küçük bey sen mi geldin, ne yapayım fidan dikiyorum işte, sen nasılsın iyi misin?

-İyiyim, bak karnemi aldım bütün derslerim 5.

-Hay yaşa sen aslan parçası, zaten senden de bu beklenirdi.

-Sağol Mustafa amca, köpeğim nerde kulübesinde mi?

-Yok biraz önce bahçede dolaşsın diye saldım, arka taraftadır sanırım.

Cem koşarak bahçenin arka tarafına doğru gitti, köpeği Şanslı gerçektende orada kendi kendine koşturup duruyordu, Cem'in geldiğini görür görmez koşarak Cem'in yanına geldi ve onun bacaklarına dolandı. Cem hemen eğilerek Şanslı'nın boynunu okşamaya başladı, daha sonra yerde duran topu alarak Şanslıyı oynatmaya başladı.

[BGCOLOR=rgb(184, 49, 47)]4. Bölümün Sonu.[/BGCOLOR]
 
Toggle Sidebar

Son konular

Üst Alt